Proxy'lerle kurgulayın, orijinallerden teslim edin
Proxy, bir orijinale bağlı bir çalışma kopyasıdır. Daha hafif bir medyayla kurgu kararları almak için kullanılır; orijinal, sonlandırma için referans olarak kalır. Kopyaları çoğaltmadan önce bu ilişkiyi hazırlayın: kolay okunan ama yanlış eşleştirilmiş bir proxy, doğru yerde yanlış planı gösterebilir. Yöntem, kaynakları saklamak, birkaç plan üzerinde bir ayarı denemek, eşleşmeyi doğrulamak ve ardından orijinalleri yeniden bağlanmış halde dışa aktarımı almak şeklindedir. Bu, kurgu yazılımınız için geçerlidir; aşağıda belirtilen Premiere komutları, belgelenen adımları örnekler.
Orijinalleri, çalışma kopyalarını ve dışa aktarımları ayırın
Tanımlanabilir üç konum oluşturun: orijinaller, proxy'ler ve teslimatlar. Montaj projesini ve bir eşleşme notunu da saklayın. Kamera dosyasını asla aynı yolda proxy'siyle değiştirmeyin: bağlantı açık ve geri döndürülebilir olmalıdır. İki karttan her biri C0001 adlı bir dosya içeriyorsa, kartın kimliğini dizin yapısında veya bir klip tanımlayıcısında koruyun.
Dönüştürmeden önce boyutları, kare hızını, süreyi, sesin varlığını ve kanal düzenini tespit edin. Özel dikkat gerektiren planları not edin: ağır çekim, döndürme, anamorfik görüntü, birden çok ses kanalı. Bir proxy, orijinalin yedeği değildir. Adobe belgeleri, çalışma kopyalarının yüksek çözünürlüklü medyayla ilişkili kaldığı bir akışı ayrıntılı olarak açıklar.
Temsili bir denemeyle bir ayar seçin
Hareket içeren bir plan, ayrıntı bakımından zengin bir plan ve ses içeren bir plan alın. Yazılımınızda desteklenen bir proxy ön ayarı seçin. Çerçevelemeyi ve beklenen zamansal ilişkiyi koruyarak boyutları küçültün. Yalnızca en küçük dosyayı seçmeyin: kod çözme kolaylığı, depolama ve montaj kısıtları da devreye girer.
Premiere'de Create Proxies işlevi, Project panelinde seçili kliplerden yola çıkar ve bir ön ayar seçmeye olanak tanır. Önerilen değerler sürüme göre değişebilir. Ön ayarın adını ve yaptığınız uyarlamaları kaydedin, ardından tüm toplu işlemi gerçekleştirmeden önce oynatmayı ve orijinal/proxy geçişini test edin. Bu doğrulama, başka bir makinede garanti edilen bir performansı ölçmez.
Hesaplanmış örnek: yarı genişlikte ve yarı yükseklikte bir kopya
Örnek açıklama: 3840 × 2160 piksellik bir orijinal, 1920 × 1080 piksellik bir proxy haline gelir. Her boyut ikiye bölünür; kare başına piksel sayısı 8.294.400'den 2.073.600'e, yani dörtte bire düşer. Bu hesaplama ne dört kat daha küçük bir dosya ne de dört kat daha hızlı bir oynatma anlamına gelir: codec, sıkıştırma, bit hızı ve donanım devreye girer.
Diyelim ki 25 kare/saniyede, kare hızı değişimi olmayan 12 saniyelik bir plan var: bu 300 kare eder. Çalışma kopyası, kesimlerin tutarlı kalması için aynı anları ve aynı içeriği korumalıdır. Bu örnekte başta, ortada ve sonda bir hareketi kontrol edin, ardından görünür bir ses olayını karşılaştırın. Referans süreyi notunuzda saklayın.
| Öğe | Orijinal | Hedef Proxy |
|---|---|---|
| Boyutlar | 3840 × 2160 | 1920 × 1080 |
| Sabit kare hızı | 25 görüntü/s | 25 görüntü/s |
| Bu örneğin süresi | 12 saniye | 12 saniye |
| Hesaplanan görüntü sayısı | 300 | 300 |
| Plan kimliği | Kart A, plan 012 | Plan 012 ile ilişkili kopya |
Kopyaları ikinci bir montaj oluşturmadan bağlayın
Orijinalleri proje referansı olarak içe aktarın veya koruyun, ardından proxy ilişkilendirme işlevini kullanın. Premiere'de Attach Proxies, seçilen kliplere karşılık gelen kopyaları seçmenizi sağlar. Yazılım, ad ve timecode dahil olmak üzere birden çok eşleştirme ölçütü kullanabilir. Ancak aynı ad, birçok klasör aynı adlı çekimler içerdiğinde yeterli bir kanıt değildir.
İlişkilendirmeden sonra, aynı anda iki temsili değiştirerek inceleyin. Kadraj, yön, özne, hareket ve sesi kontrol edin. Planın sonuna yakın bir montaj noktasını da kontrol edin: süre farkı başlangıçta görünmez kalabilir. Bir eşleşme şüpheliyse, geri kalanın otomatik ilişkilendirmesine izin vermeden önce bu klibi düzeltin. Adobe'nin belgelediği akış, sabit görüntüleri ve görüntü dizilerini kapsamaz.
Kopyanın neyi değerlendirmeye izin verdiğini bilerek montaj yapın
Kesme, ritim ve geçişler için proxy'leri kullanın. Karar ince bir ayrıntıya bağlı olduğunda orijinale dönün: odak, küçük metin, gürültü, maske kenarı veya sıkı kırpma. Hafif bir kopya bu kusurları daha az görünür kılabilir. Renkli görünümü farklıysa, planın renk derecelendirmesini hemen değiştirerek telafi etmeyin: önce renk yorumlarını ve dönüşümlerini kontrol edin.
Zaten eşleştirilmiş bir klibin zamansal yorumunu, doğrulamayı yeniden yapmadan yolun ortasında değiştirmekten kaçının. Adobe özellikle Interpret Footage ve ses kanallarının değiştirilmesiyle ilgili proxy akışı sınırlamalarına dikkat çekiyor. Ağır çekim veya değişken kare hızlı bir kaynak için işlemi en başta kare hızı ve sekans kılavuzu ile tanımlayın, ardından çifti yeniden kontrol edin.
Sonlandırmadan önce tam çözünürlüklü medyaları yeniden bağlayın
Tüm gerekli orijinal dosyaları erişilebilir hale getirin. Proxy'lerden oluşturulmuş bir projede, Premiere'in Reconnect Full Resolution Media komutu tam çözünürlüklü medyayı bulmaya yarar. Orijinalleri yalnızca yer değiştirmiş bir projede ise yazılımınızın medya yeniden bağlama akışını izleyin. Bu iki durumda da rastgele bir kopyayı yeniden içe aktarmak değil, dosya yollarını ve dosya kimliğini doğrulamak gerekir.
Bu işlemden önce projenin bir sürümünü kaydedin. Yeniden bağlanan planları, kırpmaları, efektleri ve ses kanallarını kontrol edin. Orijinallerden yapılacak nihai bir dışa aktarma için dışa aktarma seçeneklerini ve eksik kaynak medya olmadığını doğrulayın. Önce son başlık, bir geçiş ve bir hareket içeren bir kesit oluşturun; ardından elde edilen dosyayı projenin dışında açın.
Akıcı bir okumadan sağ çıkan hataları tespit edin
Akıcı bir görüntü doğru dosyanın kullanıldığını kanıtlamaz. Neredeyse aynı olan bir plan başka bir çekime ait olabilir; bir proxy bir ses kanalını kaybetmiş olabilir; bir dönüştürme istenmeyen bir kırpmayı içine almış olabilir. Genel bir izlenim yerine kesin referans noktalarını karşılaştırın.
Bir başka tuzak: bağlantıların takip edeceğini varsayarak yalnızca kurgu projesini paylaşmak. Klasör yapısının bir açıklamasını, gereken medya listesini ve bağlantıların durumunu ekleyin. Bir ara adım için yalnızca hafif kopyaları iletmeniz gerekiyorsa, orijinallerin nerede olduğunu ve bunları kimin yeniden bağlayabileceğini açıkça belirtin. Bir kontrol dışa aktarımı doğru görünüyor diye kaynak dosyaları silmeyin; saklama politikası projenize bağlıdır.
Sonucu alın ve geri dönüşü hazırlayın
Teslim alma süreciniz dört soruyu yanıtlamalıdır: doğru kurgu dışa aktarıldı mı, doğru medyalarla, doğru çözünürlükte ve doğru sesle mi? Teslim edilen dosyanın tamamını izleyin, ardından riskli planları işe yarar bir ölçekte inceleyin. Süreyi, başlangıcı ve bitişi, başlıkları, geçişleri ve beklenen her ses kanalını kontrol edin.
Bitirme projesini, kaynaklara bağlantılarını ve dışa aktarma ayarlarını saklayın. Düzeltmeleri bir timecode, bir plan kimliği ve kesin bir eylemle not edin. Proje dışa aktarma kılavuzu bu teslimi hazırlamaya yardımcı olur; tutarlı renkler kılavuzu görünüm farklılıklarını ele alır. İyi düzenlenmiş bir proxy akışı bir kurgu aracı olarak kalır: ne yaratıcı teslim alma ne de nihai medyaların doğrulanması yerine geçer.
Sorularınız.
Her proje için proxy oluşturmak gerekli mi?+
Hayır. Temsili çekimlerinizde bir deneme yapın. Orijinallerle kurgu rahat ve güvenilirse ek bir dönüştürme işe yaramayabilir.
Sadece proxy'ler üzerinde renk düzenlemesi yapabilir miyim?+
Nihai kararı orijinallere ve planlanan yayın bağlamına bırakın. Proxy sıkıştırma, detay veya renk işleme açısından farklılık gösterebilir.
Orijinaller bulunamazsa ne yapmalı?+
Önce konumlarını ve kimliklerini yeniden belirleyin. Çalışma kopyalarından yapılan bir dışa aktarım bu şekilde sunulmalıdır; eksik bilgileri geri getirmez.