Schat de scènes, de hervattingen en de uitvoer van de film in.

De te schatten filmversie vastleggen

Begin met een lijst van shots met duur, framerate, afmetingen en het verwachte resultaat. Geef de begin- en eindbeelden aan, de overgangen, de marges die nuttig zijn voor de montage en de varianten die je moet leveren. Een extra verticaal formaat kan een andere compositie vereisen; het is niet altijd een simpele export. Scheid de berekening van het shot van de creatieve validatie en de productie van de verschillende versies.

Verzamel het project, de resources, de instellingen en een representatief fragment. Noteer voor Blender/Cycles de versie, de engine, de compute-opstelling en de kwaliteitsinstellingen. Noteer voor een gegenereerde video het model, de duur van het segment en de workflow.

Kies een eenheid die past bij het procedé

Voor een 3D-animatie ga je uit van het aantal daadwerkelijk berekende frames. Bij 24 frames per seconde vertegenwoordigen vier seconden 96 frames. Controleer de inclusieve grenzen: van frame 1 tot en met frame 96 krijg je inderdaad 96 frames. Extra frames die voor een overgang zijn gepland, moeten bij het totaal worden opgeteld, ook als ze niet in de uiteindelijke duur terugkomen.

Voor een videogeneratiemodel kan de relevante eenheid het volledige segment zijn dat door één uitvoering wordt geproduceerd. Leid de kosten niet af uit één stilstaand beeld: de temporele verwerking en het decoderen volgen niet noodzakelijk dezelfde regel. Schat de gegenereerde segmenten, de geprobeerde varianten en de interpolatie- of opschaalstappen afzonderlijk als je workflow die bevat.

Het inclusieve bereik bereken je als laatste frame − eerste frame + 1. Om de grenzen, de cadans en de overgangsframes vast te leggen, ga je verder met de gids voor cadans en sequenties.

Meerdere representatieve momenten meten

Kies een eenvoudige scène, een typische scène en een veeleisende scène. In een 3D-scène kunnen volumes, reflecties, haar of het binnenkomen van objecten de belasting veranderen. Behoud de uiteindelijke resolutie en de instellingen die de kwaliteit bepalen tijdens de test voor de schatting. Een verkleind voorbeeld blijft nuttig voor de artistieke richting, maar volstaat niet om de uiteindelijke berekening te voorspellen.

Noteer afzonderlijk het openen van het project, de scènevoorbereiding, de berekening, de ruisvermindering en het wegschrijven van de beelden. De eerste run kan stappen bevatten die bij de volgende ontbreken. Met adaptieve sampling in Cycles krijgt niet elk gebied evenveel werk: alleen het maximale aantal samples verhogen is geen maatstaf voor de werkelijke tijd. Verzamel meerdere observaties in plaats van één los record.

Hypothetisch voorbeeld: een animatie van twaalf seconden

Laten we drie shots van vier seconden bij 24 frames per seconde nemen: 96 frames elk, dus 288 in totaal. Stel, alleen om de berekening te illustreren, rendertijden van 18, 30 en 45 seconden per frame per shot. Deze cijfers zijn verzonnen voor dit voorbeeld en beschrijven geen enkele GPU. De tijden worden 1.728, 2.880 en 4.320 seconden, oftewel 8.928 seconden in totaal: 2 u 28 min 48 s.

Een gekozen marge van 25% voor hervattingen brengt de berekening op 11.160 seconden, oftewel 3 u 6 min. Als we ook, hypothetisch, 30 minuten voorbereiding en 45 minuten overdracht en export rekenen, komt de enveloppe op 4 u 21 min. Vervang elke aanname door je eigen waarnemingen; deze som dekt niet automatisch de tijd voor menselijke validatie.

Om deze schatting te toetsen, vervangen we alleen de 45 seconden van shot C door 60 seconden. De toename bedraagt 96 × 15 = 1.440 seconden, oftewel 24 minuten vóór hervattingen, en dan 30 minuten met dezelfde marge van 25%. De enveloppe komt op 4 u 51. Deze gevoeligheid wijst het shot aan dat beter gedocumenteerd moet worden; ze bevestigt geen van de veronderstelde tijden.

Geef hervattingen een expliciete plek

Een marge mag niet alle problemen verbergen. Onderscheid technische herhalingen, zoals een ontbrekende textuur, van creatieve wijzigingen, zoals een nieuwe camera. De eerste kunnen worden beperkt door een controle vooraf; de tweede hangen af van het validatieproces. Laat het kader en de beweging goedkeuren voordat je de hele sequentie met de definitieve instellingen berekent.

Noteer bij videogeneratie het aantal geproduceerde pogingen en het aantal geaccepteerde segmenten. Een verhouding die je bij een paar shots waarneemt, is een richtlijn voor dit project, geen universele wet. Als je van model, referentie of intentie verandert, herbeoordeel dan die verhouding. Presenteer een werkmarge en geef aan wat zou zorgen voor een verschuiving naar de bovenkant ervan.

Bestanden en uitvoerbewerkingen tellen

De berekening is niet klaar zodra het laatste beeld verschijnt. Reken op het samenvoegen, de controle op normale snelheid, de eventuele grading, de encoding en de overdracht van de gekozen elementen. Een beeldsequentie maakt het mogelijk om bepaalde bestanden opnieuw te gebruiken en meerdere video's te maken zonder de scène opnieuw te renderen. Controleer of de montage- of compositingtool de gebruikte lagen en formaten ondersteunt.

In een tweede, puur hypothetisch voorbeeld vormen 288 beelden van 25 MB samen 7.200 MB voor één reeks. Passes, versies, caches en back-ups komen daar nog bovenop. Pas deze vermenigvuldiging alleen toe nadat je representatieve bestanden hebt bekeken: hun grootte kan variëren met de inhoud en de compressie. Houd tijd vrij om de ontvangen bestanden te controleren, niet alleen om ze te kopiëren.

Om het monteren te vergemakkelijken kunnen proxies dienen voor het bekijken. Het maken ervan en het koppelen aan de originelen kosten ook tijd; ze vervangen niet de bestanden die nodig zijn voor de einduitvoer.

Geheugen en planning koppelen aan de huur

Kies eerst een configuratie die compatibel is met de software en die de beoogde scène kan uitvoeren. Als het project meer geheugen vereist dan beschikbaar is, wordt een tijdschatting op basis van een andere methode weinig informatief. Een kaart van 48 GB kan meer ruimte bieden dan een kaart van 24 GB; ze belooft geen vaste snelheidsverhouding. Evenmin versnellen meerdere GPU's alle stappen op dezelfde manier.

Vergelijk de looptijden van 3, 7 en 30 dagen met je volledige planning: installatie van de gekozen tools, tests, iteraties, berekeningen en ophalen. Het beschikbare venster kan langer zijn dan de gecumuleerde rekentijd, omdat beslissingen op verschillende momenten vallen.

De prijs van het pakket lezen zonder een uurtarief te verzinnen

De catalogus drukt een bedrag in USD uit voor het pakket en de volledige duur. Het huurbudget neemt dit bedrag over voor de gekozen duur, vermenigvuldigd met het aantal pakketten. Controleer de samenstelling van het pakket: de prijs bevat namelijk al de GPU's. Vermenigvuldig niet een tweede keer met het aantal kaarten, en reken vier uur werk niet mentaal aan als vier uur van een niet-bestaand uurtarief.

Houd twee regels aan: de kosten van het geselecteerde pakket en de aannames over de planning. Een productie die weinig rekenuren gebruikt, kan meerdere dagen op een resultaat wachten. Vergelijk de pakketten van 3, 7 en 30 dagen in de tarieven en lees daarna het totaal van de configurator opnieuw. Eventuele externe kosten, met name die van je wallet, blijven losstaan van het huurbedrag. Deze schatting geldt niet als directe beschikbaarheid of gegarandeerde levertijd.

Het eindresultaat: een schatting die bij te stellen is

Houd één fiche per plan bij met de parameters, de meeteenheid, de observaties, de geplande herkansingen en de op te leveren bestanden. Voeg een samenvatting toe die GPU-berekening, voorbereiding, overdrachten en validatie scheidt. Vermeld de datum van de test en de versie van het project: een nieuwe simulatie of een gewijzigde definitie rechtvaardigt een nieuwe schatting.

Het verwachte resultaat is een onderbouwde planning, vergezeld van een huurbudget dat aan een configuratie en een duur is gekoppeld. Het moet mogelijk zijn een aanname te vervangen zonder de hele redenering opnieuw op te bouwen. De videowerkplaats helpt bij het kaderen van de plannen; de GPU-fiches maken het vervolgens mogelijk het geheugen en de compatibiliteit te vergelijken. Bewaar de volledige rendering voor het moment waarop de clip en de scope voldoende stabiel zijn.

Verwijder een mislukte poging niet uit het blad: ze kan een geheugenlimiet of een herkansing verklaren. Reken daarentegen dezelfde laadtijd of overdracht niet in twee categorieën mee. Als een gegeven ontbreekt, houd het dan als onbekend en vermeld de volgende noodzakelijke controle.